Metoda L.Schroth

Charakterystyka metody

• W wadach postawy (bocznych skrzywieniach kręgosłupa) istotną rolę odgrywa tzw. skoliotyczny oddech, który pogłębia wadę oraz rotację poprzez docisk żeber do trzonów kręgów działając jednostronnie. Powietrze kierowane jest w rozszerzone części klatki piersiowej, co poprawia ruchomość klatki piersiowej.
• Metoda ta wykorzystuje tzw. oddech kątowo-obrotowy w połączeniu z trójpłaszczyznową oddolną korekcją ciała (połączenie ćwiczeń korygujących z oddechowymi).

Oddech kątowo-obrotowy kierowany jest

• w tzw. miejsca słabe (wklęsłość żebrową przednią, tylną)
• w tzw. miejsca słabe odcinka lędźwiowego
• w określone partie płuc (bok, tył, góra, przód)
• w fazie wdechu następuje elongacja

Działanie oddechu kątowo-obrotowego

• korekcja wady od „wewnątrz”
• zmniejszenie, spłycenie garbu żebrowego
• zwiększenie ślizgu brzusznego trzonów
• zapobieganie zmianom restrykcyjnym układu oddechowego

Działanie:

• deflexio (bok)
• derotatio (tył)
• elongatio (góra)

Aby oddech był siłą korygującą ważna jest stabilizacja obu obręczy. Prawidłowy oddech poprawia stabilizację piersiowego odcinka kręgosłupa.

• dobór odpowiednich pozycji do ćwiczeń
• odpowiednia sekwencja korekcji (zaczynamy od dystalnych części idąc wyżej). Autorka metody wyróżniła 5 podstawowych korekcji miednicy

SEKWENCJA KOREKCJI

I) Korekcja miednicy (5)

1. II) Korekcja wyżej leżących części
2. III) Pierwsza elongacja – wstępne napięcie mięśni posturalnych
3. IV) Wdech kątowo-obrotowy + druga elongacja
4. V) Wydech + 6-sekundowe napięcie mięśni posturalnych

Badanie

Inną charakterystyczną cechą metody jest sposób badania

• różnicowanie stron skrzywienia (wklęsła, wypukła)
• przyrównanie postawy do figur geometrycznych
• zaburzenie ustawienia jednego elementu pociąga za sobą zmiany w pozostałych
• trójpłaszczyznowe badanie pacjenta

Płaszczyzna czołowa

1. pas barkowy
2. klatka piersiowa
3. pas biodrowy

• przyjmują kształt prostokątów, położonych równolegle do siebie, jeden pod drugim w prawidłowej postawie
• w przypadku bocznych skrzywień kręgosłupa dochodzi do zmiany kształtu: trapezy, trójkąty (zanika pierwotny kształt prostokątów)
• w przypadku pogłębienia fizjologicznych krzywizn:
  • wysokość ulega obniżeniu -> PLECY OKRĄGŁE
  • wysokość ulega podwyższeniu -> PLECY PŁASKIE (PŁASZCZYZNA STRZAŁKOWA)
• przyjmują kształt trapezów w prawidłowej postawie
• w przypadku bocznych skrzywień dochodzi do zmiany kształtu na trójkąty
• w przypadku pogłębienia fizjologicznych krzywizn:
  • górny i dolny segment ulegają przemieszczeniu do przodu, a środkowy do tyłu

Płaszczyzna horyzontalna

Sylwetka zawarta w postaci 4 okręgów

• w przypadku bocznych skrzywień kręgosłupa dochodzi do:
  • przemieszczenia elementów
  • uwidocznienia garbu żebrowego tylnego, przedniego, wału lędźwiowego
  • skręcenia klatki piersiowej lub obu obręczy

Terapia

Zastosowanie odpowiednich ćwiczeń

Mobilizacyjne

• zwiększenie ruchomości stawów poprzez ślizg brzuszny trzonów kręgów względem siebie (uruchamianie stawów kręgosłupa i obręczy kończyn górnych)

Wentylacyjne

• zastosowanie oddechu kątowo-obrotowego

W zwisach

• rozciągnięcie skróconych elementów okołostawowych

Kształtujące, siłowe

• wzmocnienie gorsetu posturalnego

Inne

• zastosowanie biofeedbacku (nawyk utrzymywania postawy)
• „szkoła pleców”
• pozycje ułożeniowe z wykorzystaniem woreczków przyłożonych w odpowiednie miejsca
• terapeutyczne chwyty pomocnicze
• ćwiczenia o charakterze odruchowym

Charakter ćwiczeń

• symetryczne (w wadach w płaszczyźnie strzałkowej)
• asymetryczne (boczne skrzywienia kręgosłupa)
• izometryczne

Przykład ćwiczenia „Futryna drzwi” dla pleców okrągłych