Podział kręgozmyków

Podział etiologiczny kręgozmyków

1. pochodzenia wrodzonego (zaburzenia osteogenezy łuku kręgu, brak zlania jąder kostnienia, przetrwanie połączenia chrzęstnego)
2. pochodzenia nabytego (mikrourazy, np. powtarzające się przeciążenia u sportowców)
3. pochodzenia mieszanego (wada rozwojowa + przeciążenie + mikrourazy)

Podział ze względu na wiek

• S. Infantum (rzadki)
• S. Adolescentium (częsty) – u dorastających
• S. Adultum (częsty) – u dorosłych

Podział ze względu na kierunek ześlizgu

• S. anterior – właściwy
• S. posterior – rzekomy
• S. lateralis – przy urazach lub procesach destrukcyjnych trzonu

Podział Mayerdinga

1. I st – przemieszczenie trzonu kręgu o 25%
2. II st – przemieszczenie trzonu kręgu o 50%
3. III st – przemieszczenie trzonu kręgu o 75%
4. IV st – przemieszczenie trzonu kręgu o cały trzon

Podział Breilsforda, Lambla, Saidmona

1. I st – kontakt L5–S1 zachowany (spondylolisthesis)
2. II st – utrata kontaktu, przechylenie L5 wobec S1 (spondylolysis)
3. III st – przemieszczenie trzonu kręgu do miednicy, zachowany kontakt z kością krzyżową (spondyloptosis)

Podział ze względu na stadium choroby

• Stadium initiale
• Stadium progrediens
• Stadium terminale

Podział ze względu na powikłania

• S. simplex – bez powikłań
• S. complicata – bóle krzyża, bóle korzonkowe, czasem niedowłady i porażenia

Podział ze względu na objawy

• S. asymptomatica
• S. symptomatica

Podział wg Świderskiego

• Stabilny
• Niestabilny

Podział wg Hlavatego

• Na podłożu kręgoszczeliny (prawdziwy)
• Na podłożu zmian zwyrodnieniowych (rzekomy)

Podział ze względu na okres ześlizgiwania się kręgu

• Poniżej 1/3
• 1/3–2/3
• Powyżej 2/3
• Całkowite (spondyloptosis)