Poizometryczna relaksacja więzadła krzyżowo-biodrowego
Więzadła krzyżowo-biodrowe łączą kość krzyżową z kośćmi biodrowymi. Krótkie, szerokie i silne, mocno zwierają staw krzyżowo‑biodrowy. Ułożone są w trzech warstwach w każdym stawie.
Do ich podrażnienia dochodzi wskutek skręcenia lub skośności miednicy wywołanych zablokowaniem stawu krzyżowo‑biodrowego. Ból w więzadłach krzyżowo‑biodrowych może także promieniować do kończyn dolnych; topografia owego promieniowania przypomina ból przy uciśnięciu korzenia L5 i S1. Dlatego często utożsamiamy go błędnie z dyskopatią czy rwą kulszową (ischialgią).
Najbardziej charakterystyczne obszary tego promieniowania to:
- okolice kości krzyżowej i samego stawu krzyżowo‑biodrowego
- tylno‑zewnętrzna powierzchnia uda
- podudzie
Rzadziej ból ten promieniuje do pachwiny (bardzo rzadko do jądra u mężczyzn) oraz dalszych części kończyny dolnej.
Pacjent leży z kończyną dolną zgiętą w stawie biodrowym i kolanowym. Barierę napięcia uzyskuje terapeuta poprzez przywiedzenie (strzałka 2) oraz nacisk wzdłuż osi długiej uda (strzałka 1). Następnie, kontynuując nacisk, uzyskuje efekt rozwierania (gapping) stawu krzyżowo‑biodrowego (L5), zwiększając tym samym napięcie więzadła krzyżowo‑biodrowego.
PIR (poizometryczna relaksacja) jest techniką terapii manualnej polegającą na krótkim izometrycznym skurczu przeciw oporowi terapeuty, po którym następuje relaksacja i możliwość dalszego rozluźnienia tkanek oraz zwiększenia zakresu ruchu.