Przykurcz mięśnia biodrowo-lędźwiowego a ból w kręgosłupie szyjnym ?

W zeszłym tygodniu przyszła do mnie pacjentka z ostrym epizodem bólu szyi. Pacjentka zgłaszała, że ten problem pojawiał się wcześniej, coraz częściej i z większym natężeniem. Ból lokalizował się zawsze po prawej stronie szyi. Czynniki, które mogły powodować ból, to siedzący tryb życia, praca przy komputerze oraz długie dystanse pokonywane na nogach. Pacjentka w wywiadzie zgłosiła występowanie w przeszłości epizodów przewlekłego bólu pachwiny po prawej stronie przez okres 5 lat.

Inny mój pacjent to pracownik konserwacji, który spędzał wiele godzin w pozycji siedzącej. Skarżył się na przewlekły ból szyi. Poinformował, że znaczącą ulgę przynosiła mu terapia manualna wykonywana w okolicy bioder, a nie w obrębie szyi.

W odniesieniu do różnych terapii koncentrujących się bezpośrednio na odcinku szyjnym istnieje wiele technik szeroko stosowanych w praktyce: mobilizacja stawów (Maitland, Mulligan, Paris), terapia punktów spustowych (Travell, Simons), korekcja postawy (McKenzie) i inne. Choć techniki te często zapewniają poprawę funkcjonalną i zmniejszenie bólu, niektórzy pacjenci nadal zgłaszają nawracające problemy.

Kiedy ból występuje jednostronnie i zakres ruchomości pogarsza się, należy rozważyć również czynniki biomechaniczne. Pomysł oceny mięśnia biodrowo‑lędźwiowego jako potencjalnego czynnika bazowego w rozwoju przewlekłego bólu szyi nie jest nowy. Różni autorzy opisali zaburzenia postawy na przykładzie zespołu skrzyżowania górnego i dolnego (upper/lower cross syndrome), zwanych też zespołem Jandy lub Levitta, które wskazują mięśnie podatne na nadmierne rozciągnięcie oraz na skracanie.

Schemat zespołów skrzyżowanych (Janda)

Jako terapeuci możemy być czasami zbyt skupieni na obszarze bólowym i nie docenić wkładu innych części ciała w daną dysfunkcję. Napięcie mięśnia biodrowo‑lędźwiowego i powięzi pokrywającej może wysunąć tułów i klatkę piersiową do przodu, powodując ustawienie głowy w protrakcji, czego rezultatem jest zwiększenie napięcia w tylnych mięśniach szyi.

Zauważyłem, że mięsień biodrowo‑lędźwiowy (psoas) odgrywa dużą rolę w powstawaniu dysfunkcji i wpływa również na bóle w odcinku lędźwiowym, ból kolana i inne zaburzenia. Zacząłem zbierać dane o pacjentach będących pracownikami biurowymi; szukałem osób z jednostronnymi objawami bólowymi szyi oraz pacjentów z występowaniem różnicy w teście Thomasa (test Thomasa ocenia przykurcz zginaczy biodra, w szczególności mięśnia biodrowo‑lędźwiowego).

28 z 30 pacjentów (93,3%) miało pozytywny test Thomasa po stronie występowania bólu szyi. U dwóch pozostałych osób nie występowała różnica. Choć klinicznie wydaje się istnieć korelacja pomiędzy bólem szyi a dodatnim wynikiem testu Thomasa, potrzebne są dalsze badania kliniczne w celu potwierdzenia tej zależności.

Mam nadzieję, że ten wpis pomoże terapeutom patrzeć szerzej na dany problem i zachęci do bardziej globalnego podejścia, szczególnie u chorych z przewlekłym bólem.

Klinicznie, jeśli pacjent jest nadwrażliwy na dotyk w odcinku szyjnym kręgosłupa, uwolnienie punktów spustowych w psoasie (mięsień biodrowo‑lędźwiowy) może zmniejszyć nadwrażliwość. Zachęcam terapeutów do wykonywania testów Thomasa u swoich pacjentów, zwłaszcza u osób z jednostronnym bólem szyi oraz u tych, którzy w wywiadzie mają kontuzje biodra.

Oceń ten artykuł

- | brak ocen