Diagnostyka według Vojty - Reakcja zawieszenia pionowego wg Peiper

Opracowana w 1927 r. przez Peiper - Isbert. Lekarze i fizjoterapeuci używają tej próby/testu od wielu lat w celu diagnozowania.

Pozycja wyjściowa: w pierwszych 4–5 miesiącach — leżenie na plecach, potem — leżenie na brzuchu. Głowa w linii środkowej ciała, dłonie otwarte.

Wprowadzanie: noworodki i niemowlęta trzymamy za udo tak blisko stawu biodrowego, jak to możliwe (proksymalnie). U starszego niemowlęcia i większych dzieci trzymamy również za udo, ale za jego dalszą część (dystalnie) lub za staw kolanowy. Następnie szybkim ruchem unosimy dziecko do pozycji pionowej z głową w dół.

Odpowiedź: zależna od etapu rozwoju dziecka.

1. Faza — od 1 tygodnia do 3 miesiąca

W pierwszych 6 tygodniach:

  • kończyny górne wykonują ruch obejmowania przypominający odruch Moro (faza 1a);

W kolejnych 6 tygodniach:

  • obszerne odwodzenie kończyn górnych z wyprostowanymi łokciami i otwartymi rękami — niepełna reakcja moro, bez obejmowania (faza 2a);
  • wyprost szyi oraz zgięcie miednicy (przodopochylenie).

2. Faza — od 4 do 5/6 miesiąca

  • kończyny górne w odwiedzeniu powyżej 90° z wyprostowanymi stawami łokciowymi;
  • dłonie otwarte;
  • szyja i tułów są wyprostowane aż do przejścia piersiowo‑lędźwiowego;
  • zmniejsza się przodopochylenie miednicy.

3. Faza — od 7–9/10/11 miesiąca

  • kończyny górne są całkowicie uniesione powyżej głowy;
  • dłonie otwarte;
  • szyja i tułów są wyprostowane aż do przejścia piersiowo‑lędźwiowego.

4. Faza — około 9 miesiąca

Dziecko aktywnie usiłuje trzymać się terapeuty i pociągać się pionowo. W pierwszym kwartale kończyny górne znajdują się w pozycji pod kątem 90° względem tułowia (ramię ustawione prostopadle do tułowia). W drugim kwartale ten kąt stopniowo wzrasta od 90° do 135°. Pod koniec trzeciego kwartału kąt osiąga wartość około 160°.

Komentarz

Ocena reakcji występuje w chwili, gdy dziecko jest podnoszone. Bezpośrednio przed manewrem ręce dziecka muszą być otwarte, zwłaszcza u noworodków i młodych niemowląt. Niemowlęta poniżej 5 miesięcy należy unosić z pozycji leżenia tyłem (na plecach) ze względu na utrzymujące się przodopochylenie miednicy. Niemowlę powyżej 6 miesiąca lepiej unosić z pozycji leżenia przodem (na brzuchu), ponieważ ma wtedy mniej możliwości przytrzymania się osoby badającej.

Ocena uwzględnia również asymetrię napięcia mięśniowego i reakcje obronne, które są istotne przy diagnozie zaburzeń rozwoju motorycznego. Badanie powinno być wykonywane z zachowaniem ostrożności — podpierając dziecko i unikając nagłych, gwałtownych ruchów.

Opracowanie:

http://www.vojta.com/cgi-local/ivg_eng.cgi
Tłumaczenie: E. Nowak

Oceń ten artykuł

- | brak ocen