Leczenie pourazowego bólu karku za pomoca mikrokinezyterapii
AUTOR: Daniel Grosjean, Patrice Benini
CZASOPISMO: Medycyna Manualna, tom VIII, nr 3 i 4/2004
SŁOWA KLUCZOWE:
- agresja
- żywotność tkankowa
STRESZCZENIE
Odczuwane przez pacjentów bóle karku z powodu urazów bezpośrednich i pośrednich, mające postać także ograniczonej ruchomości skrętu szyi, są niewątpliwie często spotykaną dolegliwością sprawiającą duży dyskomfort. Pomimo że objawy zaburzeń wskazują na patologię pochodzenia stawowego, rehabilitacja tego schorzenia nie poprzez stawy, lecz poprzez pracę z mięśniami metodą mikrokinezyterapii pozwala na uzyskanie lepszych wyników. Mikrokinezyterapia jest manualną metodą terapeutyczną wykorzystującą bardzo delikatne bodźce dotykowe w celu regulacji napięcia mięśniowego i przywrócenia prawidłowej motoryki.
Znakomitą sprawą jest znajomość współzależności między poszczególnymi mięśniami, stawami, kręgami a odcinkami skóry wykształconymi w fazie embrionalnej. Ta współzależność pozwala poprzez skórę na szyi lub w górnej części dołu podkolanowego zdiagnozować, które konkretnie mięśnie między kręgami szyjnymi C1 i C2 są zablokowane i także poprzez skórę wyczuć zaburzony rytm oraz odblokować go. Poprawa i ulga jest często natychmiastowa. Metoda ta ma szerokie zastosowanie także w leczeniu braku właściwej koncentracji oraz bólów głowy wynikających z niedokrwienia w obrębie struktur szyjnych.
WNIOSKI
W przypadku urazów kontrola i naprawa zespołu mięśni daje dużo lepsze wyniki niż swoiste oddziaływanie na stawy, ponieważ system statyczny służy mięśniom i jest od nich zależny. Ponadto naprawy te są zazwyczaj bezbolesne i nie mają poważnych skutków ubocznych; jednak należy uwzględnić przeciwwskazania miejscowe i ogólne (np. zakażenia, ostre stany zapalne).