Metoda Kinesiotaping

Metoda Kinesiotaping i jej zastosowanie w wybranych przypadkach ortopedycznych

Czym jest metoda Kinesio Taping

Metoda została opracowana przez doktora Kenzo Kase (1973)
Metoda wprowadzona do krajów Azjatyckich w latach 1970–1980
Metoda wprowadzona do Stanów Zjednoczonych w połowie lat 1990-tych
Do Europy wchodzi na początku XXI wieku

Porównanie działania dwóch rodzajów taśmy: sztywnej (McConnell) i elastycznej (Kinesio Tex Tape)

Kinesio Tex Tape oraz McConnell Tape „edukuje” osłabione mięśnie, hamuje działanie mięśnia/mięśni, zapobiega zmęczeniu mięśni, hamuje ruchomość w stawie, zapobiega skurczom mięśniowym, pozwala mięśniom na „odpoczynek” i przez to redukuje ból, zmniejsza ból, koryguje pozycję stawu, unieruchamia staw, zmniejsza stan zapalny, zwiększa ruchomość, zmniejsza obrzęki.

Wprowadzenie do koncepcji metody Kinesio Taping

4 podstawowe funkcje fizjologiczne

Redukuje ból lub nadwrażliwość czuciową w skórze i mięśniach
Koryguje działanie mięśni
Redukuje nadmiar płynu limfatycznego powodującego obrzęki
Koryguje pozycję stawu

Funkcje dodatkowe

Pomaga w uzyskaniu pozycji optymalnej do rehabilitacji mięśni i stawów
Wspomaga osłabione mięśnie
Pomaga w uzyskaniu prawidłowej postawy i symetrii ciała poprzez poprawę odczucia kinestetycznego położenia ciała

Czym się wyróżnia Kinesio Tex Tape?

Rozciąga się do około 40% długości początkowej
Rozciąga się tylko w jednym kierunku
Klej po stronie wewnętrznej taśmy jest aktywowany przez ciepło; nie posiada on właściwości farmakologicznych
Ciężar i grubość taśmy jest niemal identyczna z grubością skóry — pacjent zazwyczaj nie odczuwa jej obecności na skórze
Kinesio Tex Tape nakładana jest na powierzchnię skóry w lekkim naciągnięciu (tzw. „paper off”, ~10% naciągnięcia)
Taśma może być noszona przez kilka dni, zazwyczaj 3–5 dni; nie schodzi przy kąpieli (mycie jest wskazane dla usunięcia soli potu i obumarłego naskórka)

Anatomia, Fizjologia i Patologia w zastosowaniu Kinesio Taping

Skóra
System limfatyczny
Mięśnie
Stawy

Działanie na skórę

Skóra jest największym organem ciała
Zawiera miliony receptorów dotyku
Posiada około miliona włókien nerwowych, kończących się głównie na twarzy i kończynach, w mniejszej liczbie na plecach
Zawiera także receptory mechaniczne (między innymi zakończenia Ruffini), termoreceptory, receptory bólu (polymodalne) i receptory czucia głębokiego
Zakończenia Ruffini: ważne dla zrozumienia koncepcji Kinesio Taping. Odpowiadają na stopień napięcia i rozciągnięcia skóry. Położone są w głębszych warstwach skóry, adaptują się powoli i są powiązane z neuronami ruchowymi alfa, a przez to z sarkomerami — kurczącymi się elementami mięśni, które wpływają na wrażliwość neuronów ruchowych alfa.

Działanie na system limfatyczny

Tworzy przestrzeń pod skórą umożliwiającą drenaż limfatyczny
Zwiększa krążenie krwi
Ułatwia drenaż limfatyczny z miejsca obrzęku
Zmniejsza ucisk na receptory mechaniczne, zmieniając odczucie bólu
Zmniejsza obrzęk
Zmniejsza nagromadzenie czynników chemicznych uwolnionych po urazie tkanki
Drenaż limfatyczny może odbywać się w dwóch kierunkach

Kinesio Taping - ilustracja

Działanie na mięśnie

Zwiększa intensywność skurczu w mięśniach osłabionych
Zmniejsza efekt zmęczenia mięśni (mięśnie nie muszą pracować tak ciężko, aby wygenerować odpowiednie napięcie)
Wpływa na pozycję spoczynkową mięśnia — zmniejsza nadmierne rozciągnięcie lub przykurczenie
Wpływa na zmniejszenie bolesnych skurczów mięśniowych
Zwiększa zakres ruchu
Wpływa na zmiany w czuciu głębokim

Działanie na stawy ruchowe

Wpływa na asymetrię wywołaną przez skurcze mięśniowe lub przykurcze
Normalizuje napięcie mięśniowe
Poprawia zakres ruchu
Działa zarówno na małe, jak i duże stawy ruchowe
Obniża ból spowodowany stanem zapalnym w stawach

Zastosowanie metody Kinesio Taping

Sposoby cięcia taśmy: X, Y, wachlarz (Fan). Y i I — najbardziej popularne; „Web space” i „button hole”.
Stopień naciągnięcia taśmy: najczęściej używany jest tzw. „paper off” (napięcie wbudowane w taśmę po nałożeniu na papier). Równa się to około 110% długości taśmy (czyli ~10% rozciągnięcia). 150–175% naciągnięcia stosuje się, gdy skóra ma ograniczoną elastyczność (przykurcze mięśniowe, blizny) oraz w określonych metodach korekcyjnych (korekcja więzadeł, ścięgien, zastosowania mechaniczne).

UWAGA: „Paper off” jest stosowane najczęściej w celu osiągnięcia optymalnych rezultatów.

Zasada O-I lub I-O

M.CZWOROGŁOWY UDA

KIERUNEK TAŚMY: O-I

Kinesio - m. czworogłowy uda 1

Kinesio - m. czworogłowy uda 2

Kinesio - m. czworogłowy uda 3

Kinesio - m. czworogłowy uda 4

Kinesio - m. czworogłowy uda 5

M. NARAMIENNY

KIERUNEK TAŚMY: I-O

Kinesio - m. naramienny 1

Kinesio - m. naramienny 2

Kinesio - m. naramienny 3

Kinesio - m. naramienny 4

Kinesio - m. naramienny 5

Zastosowanie – ciąg dalszy

Skóra musi być czysta, sucha, niematłuszczona
Przy nadmiernym owłosieniu należy skórę ogolić
Po nałożeniu taśmy należy ją kilkakrotnie potrzeć, by uaktywnić reagujący na ciepło klej
Przy zastosowaniu taśmy w okolicach zwiększonego pocenia (dłonie, stopy) wskazane jest użycie taśmy wodoodpornej

Pamiętać o miejscu występowania bólu, ale także o czynnikach bólowych powodujących problem.

Zalety zastosowania metody Kinesio Taping

Bardziej ekonomiczna (tylko jeden rodzaj taśmy w porównaniu z dwoma rodzajami używanymi przy metodzie McConnell)
Łatwość stosowania
Trwałość taśmy do 4–5 dni

Ograniczenia w zastosowaniu

Konieczność usunięcia nadmiaru owłosienia
Taśmę należy nałożyć 20–30 minut przed rozpoczęciem aktywności
Zgoda pacjenta na noszenie taśmy w miejscach publicznych
Koszty sprowadzenia Kinesio Tex Tape
Nadal ograniczone badania eksperymentalne potwierdzające efektywność metody

Na co należy uważać

Tendencja do „naciągania” taśmy (szczególnie u osób z doświadczeniem w metodzie McConnell)
Konieczność przeprowadzenia dokładnego badania wstępnego, by ustalić źródło problemu
Zawsze leczymy ból i jego przyczynę!

Jak usunąć taśmę

Usuwamy zawsze zgodnie z kierunkiem porostu włosów
Odciągamy skórę od taśmy i powoli usuwamy taśmę
Najłatwiej usunąć po kąpieli
Nie używać suszarki do włosów do szybkiego wysuszenia taśmy

Metody „korekcyjne”

Mechaniczna (Mechanical) — powięzi (Fascia) — przestrzeni (Space)
Więzadeł i ścięgien (Ligament/Tendon)
Limfatyczna (Lymphatic), funkcjonalna (Functional)

Podstawowe zasady zastosowania metod „korekcyjnych”

Zastosowane napięcie taśmy zależy od stosowanej metody korekcyjnej. Łączenie metody „podstawowej” i „korekcyjnej” może być wskazane dla osiągnięcia pożądanego rezultatu.
Korekcja limfatyczna („paper off”) jest często stosowana w okresie ostrej fazy urazu dla zmniejszenia obrzęku i bólu.
Korekcja mechaniczna (75–100%) stosowana jest do poprawy pozycji stawu (złamanie żebra, wypadnięcie dysku, zwichnięcie stawu skokowego, hallux) lub jego unieruchomienia.
Korekcja przestrzeni (50–75%) stosowana jest do utworzenia przestrzeni nad okolicą zapalną lub miejscem bólu (stany zapalne stawów, ból kręgosłupa).
Korekcja powięzi (25%) stosowana jest dla wspomagania ręcznej mobilizacji powięzi (np. shin splint).
Korekcja więzadeł (50–75%) — ból kolana, więzadło poboczne kolana.
Korekcja limfatyczna — stany zapalne, obrzęki.
Korekcja funkcjonalna — stopa opadająca, zwichnięcie stawu barkowego.