Manewr Epleya co to? Poznaj przyczyny zawrotów głowy i zaburzeń równowagi

Układ równowagi składa się z kilku narządów zmysłów:

  • narządu przedsionkowego zlokalizowanego w uchu wewnętrznym (reaguje na przyspieszenia kątowe i liniowe),
  • narządu wzroku,
  • czucia głębokiego (propriocepcji).

Informacje z tych narządów przekazywane są do ośrodków w centralnym układzie nerwowym, gdzie po ich analizie i integracji generowane są bodźce dla efektorów — głównie mięśni okoruchowych i mięśni szkieletowych — wpływając na ich czynność w celu stabilizacji spojrzenia i zachowania równowagi w różnych położeniach głowy i ciała.

Przyczyny zaburzeń równowagi

  1. przyczyny obwodowe, np.
    • uszkodzenie przedsionka,
    • uszkodzenie części nerwu VIII przedsionkowo-ślimakowego,
    • zapalenie neuronu przedsionkowego (neuritis vestibularis),
    • wypadnięcie funkcji ucha wewnętrznego.
  2. przyczyny ośrodkowe związane z uszkodzeniem struktur w obrębie OUN (mózgu, móżdżku, rdzenia kręgowego, pnia mózgu),
  3. organiczna,
  4. czynnościowa.

Objawy zaburzeń równowagi

  • zawroty głowy — objaw subiektywny (vertigo),
  • oczopląs (mimowolny ruch gałek ocznych) — objaw obiektywny,
  • zachwiana równowaga — objaw obiektywny.

Zawrót głowy to iluzja ruchu, najczęściej wirowego (otoczenia lub osoby, która go doświadcza) — czyli rzeczywiste vertigo — bądź odczucia falowania, kołysania, ściągania w bok lub zapadania się. Mogą towarzyszyć temu inne nieprzyjemne dolegliwości, np.:

  • nudności,
  • wymioty,
  • zaburzenia słuchu,
  • bóle głowy,
  • zaburzenia równowagi i chodu (w ostrych stanach zwiększone ryzyko upadków).

Badanie

  1. badanie otoskopowe,
  2. badanie oczopląsu samoistnego,
  3. orientacyjne badania zaburzeń równowagi: testy statyczne i dynamiczne,
  4. elektro- i wideonystagmografia,
  5. audiometria tonalna i impedancyjna,
  6. badanie potencjałów słuchowych z pnia mózgu (ABR),
  7. posturografia statyczna i dynamiczna,
  8. badanie radiologiczne kręgosłupa szyjnego i kości skroniowych,
  9. tomografia komputerowa głowy,
  10. rezonans magnetyczny głowy i kręgosłupa szyjnego,
  11. badania ultrasonograficzne tętnic szyjnych i kręgowych.

Leczenie

Leczenie zawrotów głowy zależy przede wszystkim od ich przyczyny. W celu zmniejszenia dolegliwości u osób cierpiących z powodu łagodnego napadowego położeniowego zawrotu głowy stosuje się Manewr Epleya.

Manewr Epleya — pozycja pacjenta
Często wykonywany przez lekarza. Osoba leży przez około 2 minuty na plecach z głową odchyloną do tyłu poza leżanką i skręconą o 45° w kierunku chorego ucha. Następnie skręca głowę o 90° w kierunku ucha zdrowego — manewr powoduje przemieszczanie się otolitów. Następnie rotuje głowę o kolejne 90° w kierunku ucha zdrowego i odchyla ją w dół, pozostając w tej pozycji około 2 minut. Na koniec powraca do pozycji siedzącej, co powoduje przemieszczenie otolitów (kamyczków) z kanału półkolistego do przedsionka (utriculus). Manewr może być również wykonywany przez pacjenta w warunkach domowych po instruktarzu; powinien być jednak zalecany i nadzorowany przez specjalistę.

Rehabilitacja przedsionkowa — obejmująca ćwiczenia habituacyjne, kompensacyjne oraz ćwiczenia równoważne — prowadzona przez fizjoterapeutę jest skuteczną metodą zmniejszania objawów przewlekłych i poprawy funkcji u pacjentów z dysfunkcją przedsionkową.

Badanie diagnostyczne

Oceń ten artykuł

- | brak ocen