Miejsce modelu holistycznego terapii manualnej w medycynie
AUTOR: Andrzej Rakowski
CZASOPISMO: Medycyna manualna tom VIII nr 1 i 2/2004
SŁOWA KLUCZOWE: choroby cywilizacyjne, zaburzenia czynności narządu ruchu, odwracalność i nieleczalność, medycyna a zaburzenia czynności, skuteczność terapii, model holistyczny terapii manualnej
STRESZCZENIE:
Zaburzenia czynności narządu ruchu to najczęstsze przyczyny tzw. chorób cywilizacyjnych. Mówi się tutaj o tej grupie chorób, u których źródeł nie leżą zmiany organiczne, a więc posiadające cechy całkowitej odwracalności. Pomimo to są praktycznie nieleczalne. Ich indywidualny rytm pojawiania się w ciągu całego życia praktycznie nie zależy od wdrażania rutynowych procedur medycznych. Pewne osiągnięcia w ich leczeniu odnotowano na koncie różnych systemów medycyny manualnej. Wszakże i tutaj wyniki nie są satysfakcjonujące.
Terapia manualna w modelu holistycznym, jako system specyficznego oddziaływania na omawiane dysfunkcje, proponuje uzupełniające spojrzenie w rozwiązaniu problemu. Oparte jest ono przede wszystkim na jednoczesnym łączeniu w praktyce procedur badawczych, diagnostycznych i leczniczych sfery psychiczno-duchowej oraz narządu ruchu. Różne rodzaje przeciążenia statycznego okazują się zasadniczą przyczyną jego dysfunkcji. Wśród nich przeciążenie statyczne psychogenne występuje bardzo często.
Diagnostyka funkcjonalna i testy kliniczne (np. ocena postawy, testy ruchomości stawów) są stosowane w praktyce, lecz brakuje ich pełnej standaryzacji, co utrudnia porównywalność wyników i ocenę skuteczności terapii.
WNIOSKI:
- U podłoża dysfunkcji narządu ruchu leżą zasadniczo dwie przyczyny: grupa chorób organicznych, strukturalnych oraz dysfunkcje powstające w procesie zaburzeniowym, u źródeł których nie leży choroba organiczna ani strukturalna.
- Zaburzenia czynności narządu ruchu to wielka część chorób cywilizacyjnych, którymi dotknięta jest ponad 80% populacji (szacunkowo).
- Zaburzenia czynności narządu ruchu mogą prowokować zaburzenia i dysfunkcje narządów wewnętrznych.
- W medycynie nie wypracowano dotąd obiektywnych metod badania zaburzeń czynności narządu ruchu (brak standaryzacji testów funkcjonalnych).
- Głównymi przyczynami zaburzeń czynności narządu ruchu są różne rodzaje przeciążenia statycznego narządu ruchu. Najczęściej spotykane to przeciążenia antygrawitacyjne i psychogenne.
