Potencjał holistycznego modelu terapii manualnej we wspomaganiu leczenia chorób organicznych oraz terapii chorób pseudoorganicznych
AUTOR : Andrzej Rakowski
CZASOPISMO : Medycyna manualna tom VIII nr 3 i 4/2004
SŁOWA KLUCZOWE : zaburzenia czynności, choroby czynnościowe, choroby organiczne, czynnościowa zmiana stanu tkanek
STRESZCZENIE :
Zaburzenia czynności narządu ruchu oraz ich następstwa w postaci zaburzeń czynności narządów wewnętrznych mogą powodować objawy chorobowe podobne bądź identyczne z tymi, jakie bywają skutkiem chorób organicznych. Badania laboratoryjne i inne badania obiektywne stosowane w medycynie nastawione są głównie na poszukiwanie i diagnozowanie przyczyn organicznych i/lub strukturalnych choroby. Są mało przydatne w zakresie różnicowania i diagnozowania zaburzeń czynnościowych. Ten swoisty niedostatek może być w dużym stopniu uzupełniony zasobami teoretycznymi i praktycznymi terapii manualnej, szczególnie w modelu holistycznym. Terapia manualna wykorzystuje badanie palpacyjne oraz ocenę zakresu i jakości ruchu, co zwiększa wykrywalność dysfunkcji czynnościowych i umożliwia ich celowaną terapię.
WNIOSKI :
- Dolegliwości chorobowe, u których źródła nie leży przyczyna organiczna, należy uznać za czynnościowe, a zatem są wskazaniem do stosowania terapii manualnej w modelu holistycznym.
- Model holistyczny terapii manualnej może być stosowany we wspomaganiu leczenia chorób organicznych.
- Terapia dysfunkcji narządu ruchu przebiegających w fazie subklinicznej jest skuteczną, i być może jedyną, profilaktyką chorób czynnościowych.
