Technika punktu neutralnego
Ustalamy takie punkty, w których miejscowe zmiany tonusu tkanek miękkich (występujące zawsze przy zablokowaniu) są najmniejsze.
Zakres ruchu w stawie ma swój tzw. punkt neutralny — miejsce, w którym torebka stawowa i wszystkie związane ze stawem mięśnie są optymalnie rozluźnione; np. koksartroza – staw ustawia się w lekkim odwiedzeniu, rotacji zewnętrznej, zgięciu.
Staw zablokowany, który utracił część zakresu swojej ruchomości, utracił również swój punkt pierwotny, a mięśnie hamujące ruch w kierunku ograniczenia są napięte.
Zadaniem terapeuty jest odnalezienie punktu neutralnego pozostałej przestrzeni ruchowej, następnie utrzymanie pacjenta w tej pozycji przez 60–90 s (sekund) — wtedy mięśnie poruszające danym stawem rozluźnią się i zakres ruchomości zwiększy się.
- Wyszukujemy nowy punkt neutralny i powtarzamy tę procedurę 3–4 razy.
Stosować ostrożnie u pacjentów lękliwych, w fazie ostrej lub w złym stanie ogólnym.
