Magnetoterapia i magnetostymulacja

Magnetoterapia

Pola magnetyczne stosowane w terapii fizykalnej

• częstotliwość < 100 Hz
• indukcja magnetyczna: 0,1–30 mT
• przebiegi pól magnetycznych mają kształt: sinusoidy, trójkąta, prostokąta; przebiegi połówkowe: półsinusoidalne, półtrójkątne, półprostokątne

Działanie biologiczne pola magnetycznego

• Zmieniające się w czasie pole magnetyczne indukuje w strukturach elektrolitowych organizmu zmienne napięcie, które zależy od wielkości powierzchni, siły i szybkości zmian pola.
• Jest ono źródłem pola elektrycznego, którego siła przyspiesza ruch jonów, przy czym pojawia się prąd kataforetyczny.
• Wraz ze wzrostem szybkości wzrasta wewnętrzne tarcie cząstek elektrolitu przeciwdziałając tej sile i wyrównując w końcu wpływ pola.
• Wpływ sił Lorentza zachodzi, gdy jony poruszają się prostopadle do ich strumienia i prostopadle do pola magnetycznego.
• W efekcie odchylają się jony ujemne i dodatnie w przeciwnych kierunkach.
• W stałym polu gromadzą się one na barierach, np. błonach komórkowych — następuje polaryzacja jonowa (elektryczna).
• W zmiennym polu magnetycznym zachodzi oscylacja jonów zgodna ze zmianami pola.
• Zjawiska fizyczne zachodzące w komórkach pod wpływem zmiennych pól magnetycznych prowadzą do uruchomienia procesów fizjologicznych, zwłaszcza w obrębie błon biologicznych, które reagują na niewielkie zmiany środowiskowe zmianami przepuszczalności i transportu (np. zmiana przepuszczalności jonowej i aktywacja mechanizmów transportu komórkowego).

Efektem tego jest:

• zwiększenie dyfuzji przez błony wymuszone przez wzrost energii drgań błon i/lub jonów,
• wpływ na elektroosmotyczne procesy fizjologiczne,
• wpływ na procesy neuronalne przez sumowanie się potencjałów miniaturowych.

Zmienne pole magnetyczne, indukując w tkankach prądy elektryczne, może wywierać wpływ na systemy piezoelektryczne: kolagen, dentyna, keratyna i inne białka strukturalne.

• Powstający prąd piezoelektryczny pobudza wzrost kości (stosowany m.in. w terapii stymulacji osteogenezy),
• ruch komórek,
• zmianę napięcia mięśni przy ruchu.

Pod wpływem zmiennego pola magnetycznego zachodzą zmiany właściwości fizykochemicznych wody:

• wzrost szybkości krystalizacji,
• wzrost stężenia rozpuszczonych gazów (zwłaszcza tlenu),
• wzrost szybkości sedymentacji i koagulacji zawiesin,
• woda uzyskuje właściwości bakteriobójcze.

Zmiany powyższe utrzymują się jeszcze do około 30 godzin po zabiegu.

Pole magnetyczne wywiera wpływ na ciekłe kryształy, które wchodzą w skład wielu struktur organizmu, m.in.:

• rdzenia kręgowego,
• kory nadnerczy,
• jajników,
• hormonów płciowych,
• struktur mózgu,
• DNA,
• dwu wewnętrznych warstw błon biologicznych.

Zmiany strukturalne ciekłych kryształów oddziałują m.in. na przepuszczalność błon biologicznych.

Łączne stosowanie pulsującego pola magnetycznego i promieniowania podczerwonego

• Obydwa rodzaje energii wywierają korzystny wpływ na wytwarzanie energii w komórce (wzrost metabolizmu mitochondrialnego).
• Pulsujące pole magnetyczne przenika 100% tkanek organizmu.
• Energia promieniowania podczerwonego o długości fali około 880 nm jest absorbowana przez tkanki na głębokości rzędu kilku centymetrów.

Dawkowanie zabiegów przy łącznym stosowaniu pulsującego pola magnetycznego i monochromatycznego promieniowania podczerwonego aparatem Combi 900 Elecsystem

MAGNETOSTYMULACJA

Pola magnetyczne o niskich wartościach indukcji:

• indukcja magnetyczna < 100 µT
• częstotliwość: od kilku do 3000 Hz
• przebiegi o wyższej częstotliwości są modulowane
• obwiednie zmodulowanych przebiegów mają częstotliwości nieprzekraczające kilkunastu Hz

Podstawowym parametrem warunkującym efekty biologiczne słabych pól magnetycznych jest stosunek indukcji do częstotliwości.