Zabiegi fizykoterapeutyczne w zaburzeniach tętnic

Ciepłolecznictwo (okłady i zawijania parafinowe)

Nie stosujemy u pacjentów z ciężką niewydolnością krążeniową.
Zabiegi powodują wzrost metabolizmu tkankowego, obniżenie napięcia mięśniowego i zmniejszenie dolegliwości bólowych; zwiększają także miejscowe ukrwienie i elastyczność tkanek.

Zabiegi można stosować u pacjentów z niedrożnością tętnic obwodowych kończyn dolnych w I i II stadium choroby wg Fontaine'a.
Obniża napięcie naczyń.
Usprawnia krążenie wieńcowe.
Zmniejsza napięcie mięśni.
Zapewnia trening naczynioruchowy, co wzmaga ogólną poprawę krążeniowo‑oddechową i pomaga regulować ciśnienie krwi.

Naświetlane są okolice brzucha.
Wywołuje odruchowe rozszerzenie naczyń krwionośnych w kończynach dolnych.
Ma zastosowanie w chorobie Buergera, miażdżycy naczyń i w nadciśnieniu tętniczym; efekty zależą od stopnia zaawansowania choroby i indywidualnej odpowiedzi pacjenta.

W chorobach naczyń stosuje się leczenie ukierunkowane na naczynia krwionośne. Elektrody układa się w linii przebiegu tętnic obwodowych, dzięki czemu zabieg wpływa na rozszerzenie naczyń i poprawę perfuzji tkanek.

Zaburzenia ukrwienia kończyn dolnych (KD): elektrody układane są wzdłuż tętnicy udowej.
Zaburzenia ukrwienia ramienia: elektrody układane są wzdłuż tętnicy ramiennej.

Kąpiel elektryczno‑wodna dwukomorowa (KD) — stosowana miejscowo w celu poprawy ukrwienia.

Kąpiel elektryczno‑wodna czterokomorowa zstępująca — stosowana w terapii miejscowej kończyn.

Jonoforeza KD z histaminą, pridazolem, jodkiem potasu, siarczanem magnezu (podkład lekowy w okolicy Th8–L4, elektrody bierne na obie łydki).

DD wzdłuż kończyny dolnej.

Prądy Traeberta (ułożenie elektrod lędźwiowo‑krzyżowe wzdłuż kręgosłupa).

H‑TENS (wysokoczęstotliwościowy TENS) — stosowany między innymi w celu zmniejszenia dolegliwości bólowych oraz modulacji aktywności naczynioruchowej.

Prądy interferencyjne — wykorzystywane do poprawy mikrokrążenia i redukcji bólu.

- | brak ocen