Metoda Hoppe
Charakterystyka metody
Inna nazwa to gimnastyka osiowo-symetryczna trójpłaszczyznowa GOST. Metoda ta ma zastosowanie w wadach postawy. Zakładała ona, że nieprawidłowe ustawienie stóp jest podstawą do tworzenia dysfunkcji posturalnych, dlatego dużą uwagę zwraca się w terapii na prawidłowe ustawienie kończyn dolnych. Metoda ta składa się z oceny poszczególnych elementów ciała – badania oraz z części terapeutycznej.
Badanie
- Ocena symetrii (pion przedni – powinien przechodzić przez środek czoła, nos, brodę, wcięcie szyjne, wyrostek mieczykowaty, pępek; równa odległość między kolanami i padać na czworobok podparcia). Wszelkie odstępstwa od symetrii świadczą o dysfunkcji.
- Ocena ustawienia osi kończyn dolnych (osi powinny przebiegać od stawu biodrowego poprzez centralną część stawu kolanowego do 2. palca stopy) – osie długie kończyn dolnych powinny być równoległe względem osi kręgosłupa.
- Ocena rzepki (czy centrują się do wewnątrz czy na zewnątrz).
- Ocena skrętu osi śródstopia.
- Test Bertranda.
- Ocena chodu (analiza faz chodu, symetrii i ewentualnych kompensacji).
Terapia
Polega na zastosowaniu oryginalnych przyborów tzw. kątowników o różnych kształtach.
- „ramka” – umożliwia korekcję głowy, obręczy barkowej i kkg.
- „elka duża” – umożliwia korekcję tułowia i kończyn dolnych.
- „elka mała” – umożliwia symetryczne ćwiczenia wyprostne kończyn dolnych.
- „zetka” – umożliwia symetryczną pracę kończyn dolnych.
Cel kątowników
- Utrzymanie odpowiedniej, skorygowanej pozycji wyjściowej.
- Umożliwiają poprawne wykonanie ćwiczenia.
- Pozycje wyjściowe do ćwiczeń są izolowane, tzn. niskie (leżenie tyłem). Metoda zakłada, że pozycje wysokie oraz chód mogą powodować pogłębienie bocznych skrzywień oraz nieprawidłowe ustawienie kończyn dolnych; odpowiednie wykonanie ćwiczeń w pozycji leżenia tyłem pozwala przejść do pozycji wyższych.
- Ilość ćwiczeń: 2–3, wykonywane około 10–15 minut, kilka razy dziennie – czas i ilość ćwiczeń jest mała, ponieważ metoda wymaga od pacjenta dużej precyzji, poprawności i koncentracji.
- Reedukacja chodu obejmuje pewien plan:
- prawidłowe ustawienie stóp
- nauka odwracania stopy (praca piętą)
- nauka centrowania rzepek
- chodzenie na piętach/palcach
- symetria chodu (wykrok, zakrok)
- nauka prawidłowej propulsji
Cel metody
- Kształtowanie odpowiedniego wysklepienia stopy.
- Poprawa zakresu ruchu stawów kończyn dolnych.
- Korekcja skoliozy I rzędu.
- Wyrównanie ruchów lokomocyjnych (likwidacja objawu Trendelenburga oraz wychyleń bocznych tułowia).
