Metoda Sling Exercise Therapy (SET)

wykorzystuje zasady ćwiczeń czynnych w odciążeniu
można ją stosować w okresie ostrym, przewlekłym schorzenia
łączy się z takimi pojęciami jak: łańcuchy biokinematyczne, sprzężenie, kinestezja, kontrola sensomotoryczna, równowaga

Możliwości zastosowania:

wykorzystuje zasadę „trzeciej ręki” — terapeuta może wykonać aktywny trening bez konieczności użycia dużej siły
ocena tzw. słabych ogniw, czyli elementu aparatu stabilizacyjnego zbyt słabego, aby wziąć udział we wspólnej pracy z pozostałymi strukturami
słabe ogniwo to deficyt w łańcuchu biomechanicznym, np.
- zaburzona kontrola nerwowo‑mięśniowa
- zaburzona stabilizacja
- obniżona siła mięśniowa
badanie polega na stopniowym zwiększaniu obciążenia podczas wykonywania danej czynności, aż do momentu, gdy ruch/ćwiczenie nie będzie poprawnie wykonane, pojawi się ból lub gdy widoczna będzie różnica między stroną prawą i lewą
badanie wykonuje się w łańcuchu kinematycznym zamkniętym; badanie szczegółowe ma na celu wykrycie przyczyny dysfunkcji w łańcuchu kinematycznym otwartym
gdy badanie daje wynik pozytywny:
- zarejestruj poziom odniesienia
- przetestuj układ stabilizatorów głębokich
- przetestuj bierny układ stabilizatorów (manualnie, testy, artroskopia, USG)
- przetestuj układ kontroli nerwowo‑mięśniowej (różnicowanie siły)
- przetestuj układ mięśni powierzchownych (testy, siła, EMG)

Okres ostry	Okres przewlekły
dolegliwości bólowe obniżony zakres ruchomości zmiany tkankowe	obniżona siła mięśniowa obniżona wytrzymałość zaburzenia w stabilizacji
Cel	Cel
działanie przeciwbólowe poprawa ruchomości zmniejszenie napięcia mięśni działanie rozluźniające	poprawa sensomotoryki poprawa stabilizacji zwiększenie siły zwiększenie wytrzymałości

ćwiczenia początkowo prowadzi się w łańcuchach kinematycznych otwartych (wzmacnianie osłabionych mięśni)
ćwiczenia w łańcuchach kinematycznych zamkniętych (forma treningu funkcjonalnego)

Łańcuch kinematyczny otwarty	Łańcuch kinematyczny zamknięty
część dystalna nie jest obciążona ciężarem ciała część dystalna jest nieustabilizowana przemieszcza się dystalny przyczep mięśnia ruch w jednym stawie nie powoduje współruchu w sąsiednim stawie izolowany ruch w jednym stawie większa prędkość i swoboda ruchu mniejsza stabilność	część dystalna jest obciążona ciężarem ciała część dystalna jest ustabilizowana przemieszczają się oba: proksymalny i dystalny przyczep ruch w jednym stawie powoduje współruch w sąsiednim stawie określony ruch wielostawowy mniejsze przyspieszenie większa stabilizacja
Ćwiczenia w łańcuchu otwartym	Ćwiczenia w łańcuchu zamkniętym
pojedynczych grup mięśniowych odtwarzają pojedyncze wzorce ruchowe zwiększona komponenta sił ściskających aktywizują mięśnie agonistyczne aktywizują mięśnie synergistyczne nie nadają się do treningu czynności dnia codziennego i sportowego	angażuje duże zespoły mięśniowe odtwarzają wzorce funkcjonalne zwiększenie komponentu sił kompresujących aktywizują mięśnie agonistyczne i synergistyczne aktywizują antagonistyczne odzwierciedlają czynności dnia codziennego lepsza stabilizacja dynamiczna — propriocepcja

ideą metody jest odtworzenie kontroli nerwowo‑mięśniowej, które najszybciej uzyskiwane jest dzięki dopasowaniu ćwiczeń w łańcuchu kinematycznym otwartym i zamkniętym
utrudnienie ćwiczeń możemy uzyskać dzięki:
- zwiększeniu wpływu sił grawitacji
- wydłużeniu dźwigni działania siły
- ruchomemu podłożu
- zwiększeniu czasu utrzymania pozycji
- zwiększeniu liczby powtórzeń
- zwiększeniu liczby serii

Kończyna górna

Kończyna dolna

Przyczyny bólu

Układ stabilizacji biernej

Układ stabilizacji nerwowej

Układ stabilizacji czynnej

Mięśnie globalne - fazowe	Mięśnie lokalne - toniczne
mięsień prosty brzucha mięsień skośny brzucha mięsień najszerszy grzbietu mięsień czworoboczny lędźwi	mięsień poprzeczny brzucha wielodzielny (włókna tylne) mięsień czworoboczny lędźwi (część przyśrodkowa) mięsień biodrowo‑żebrowy mięsień najdłuższy
Przyczepy i funkcja	Przyczepy i funkcja
łączą obręcz miedniczną z klatką piersiową egzekwują ruch redukują obciążenie równoważą znaczne siły zewnętrzne odpowiadają za aktywność ruchową	przyczepiają się bezpośrednio do kręgów redukują ruchy stabilizują odcinkowo likwidują siły ścinające kontrolują pozycję kręgów