Pomiar ciśnienia tętniczego

Warunki dokonania pomiaru:

• Chory powstrzymuje się od picia kawy, palenia papierosów przez co najmniej 30 min
• Pacjent odpoczywa przez kilka min przed pomiarem
• Przeprowadzić co najmniej 2 pomiary w odstępie 1–2 min; jeśli zmierzone wartości znacznie się różnią — wykonać dodatkowe pomiary
• Posługiwać się standardowym mankietem o szerokości 12–13 cm i długości 35 cm (dla ręki o większym obwodzie — większy, dla ręki mniejszej — mniejszy; zbyt wąski mankiet zawyża pomiar, zbyt szeroki może go zaniżać)
• Odsłonić kończynę górną, bez uciskającej odzieży
• Kończyna górna luźno wsparta ze zgięciem łokciowym na wysokości 4. międzyżebra
• Mankiet powinien znajdować się na wysokości serca, niezależnie od pozycji ciała pacjenta

• Stetoskop powinien znajdować się w górnej części dołu łokciowego
• Mankiet pompować ok. 30 mmHg powyżej słyszalnych tonów
• Wypuszczać powietrze z prędkością około 2 mmHg/s
• Pierwszy raz mierzyć RR na obu kończynach górnych, kolejne pomiary wykonywać na ręce o wyższym RR
• Pomiar tętna powinien być dokonany po drugim pomiarze RR
• U osób starszych, u chorych na cukrzycę lub inne choroby prowadzące do hipotensji ortostatycznej należy także wykonać pomiar po 1 i 5 min od przyjęcia pozycji stojącej

• Za ciśnienie skurczowe (SBP) uznaje się moment pojawienia się I tonu po opróżnieniu mankietu — I faza Korotkowa
• Za ciśnienie rozkurczowe (DBP) uznaje się moment zaniku słyszalności ostatniego tonu przy opróżnianiu mankietu — V faza Korotkowa
• Dla ustalenia wartości RR należy obliczyć średnią z 2 pomiarów przeprowadzonych w czasie tej samej wizyty w odstępach 1–2 minuty
• Trzeci pomiar przeprowadza się (i uwzględnia w wyliczaniu średniej), jeśli różnica między pomiarami 1 a 2 wynosi ponad 10 mmHg
• Przy różnicy wartości między kończynami jako właściwą przyjmuje się wartość wyższą