Przeciwwskazania do leczenia uzdrowiskowego

Przeciwwskazania bezwzględne

Obejmują te stany chorobowe, które ze względów klinicznych lub epidemiologicznych nie mogą być w ogóle poddane leczeniu uzdrowiskowemu, niezależnie od rodzaju uzdrowiska i typu zakładu leczniczego czy formy leczenia uzdrowiskowego. Należą do nich wszystkie choroby wymagające leczenia zachowawczego lub operacyjnego na oddziałach specjalistycznych szpitali lub innych zakładach lecznictwa zamkniętego w miejscu zamieszkania chorego. Obejmują również ciężki stan ogólny i znaczny stopień upośledzenia sprawności organizmu (zniedołężnienie, całkowite unieruchomienie, niezdolność do samoobsługi).

Przeciwwskazania bezwzględne obejmują również stan po operacyjnym lub zachowawczym leczeniu niektórych chorób, np. choroba nowotworowa w okresie do 5 lat po leczeniu operacyjnym, sztuczny odbyt, niegojące się rany, przetoki.

Przy kwalifikowaniu chorych w wieku podeszłym i starczym należy brać pod uwagę wiek biologiczny (ogólną sprawność organizmu i wydolność poszczególnych narządów), a nie tylko wiek metrykalny. Z reguły, jeśli uzna się za celowe zakwalifikowanie do leczenia uzdrowiskowego osoby w wieku podeszłym lub starczym, to należy ją kierować do uzdrowiska położonego najbliżej miejsca zamieszkania.

Przy zakwalifikowaniu na leczenie uzdrowiskowe należy pamiętać, że przeciwwskazania dotyczą zarówno choroby podstawowej, jak i chorób współistniejących.

Bezwzględne przeciwwskazania ogólne

choroby o ostrym przebiegu, np. ostre choroby zapalne, zawał mięśnia sercowego
choroby ze wskazaniami do zabiegów chirurgicznych, np. kamica nerkowa, kamica pęcherzyka żółciowego
żółtaczka niezależnie od przyczyny
ogniska zakaźne, szczególnie ropne: zapalenie migdałków, zakażenia okołozębowe, próchnica zębów itp.
niewydolność krążenia, oddychania, nerek, wątroby
tętniak aorty lub tętnic
pełnoobjawowe postacie nadczynności i niedoczynności tarczycy, niewydolność kory nadnerczy wymagające systematycznej farmakoterapii w warunkach szpitalnych lub kwalifikujące się do zabiegu chirurgicznego
cukrzyca w okresie kwasicy lub z daleko posuniętymi zmianami naczyniowymi oraz z ciężkimi powikłaniami cukrzycy
nowotwory łagodne
nowotwory złośliwe, w tym również przypadki leczone operacyjnie przed upływem 5-letniej obserwacji
stany przednowotworowe
skazy krwotoczne ciężkiego stopnia
przepuklina ze skłonnością do uwięźnięcia
pęcherzyce
choroby psychiczne; psychonerwice, nerwice z natręctwami i lękami sytuacyjnymi uciążliwe dla otoczenia; starcze zmiany charakterologiczne; niedorozwój umysłowy; otępienie
padaczka z napadami mimo systematycznego leczenia
alkoholizm i narkomania
ciąża i okres karmienia
wyniszczające choroby układowe
przerost gruczołu krokowego z koniecznością cewnikowania pęcherza moczowego
zniedołężnienie, całkowite unieruchomienie, niezdolność do samoobsługi
nietrzymanie moczu, kału, sztuczny odbyt, owrzodzenia podudzi, przetoki
ciężki stan ogólny, niezdolność do transportu, konieczność leczenia szpitalnego
przeciwwskazania kardiologiczne (szczegóły w dalszej części)

Szczegółowe przeciwwskazania kardiologiczne

migotanie przedsionków wikłające wadę mitralną serca lub kardiomiopatię pierwotną oraz każde migotanie przedsionków z powikłaniami zakrzepowo-zatorowymi w wywiadzie; w innych przypadkach migotania przedsionków do wniosku należy dołączyć opinię kardiologa, który nie stwierdza przeciwwskazań do leczenia uzdrowiskowego
liczne skurcze przedwczesne ponad 5/min
blok pęczka Hisa niezupełny
bloki przedsionkowo-komorowe II i III stopnia
zespół „chorego węzła zatokowego”
ciśnienie skurczowe ponad 190 mm Hg i rozkurczowe ponad 110 mm Hg
nadciśnienie złośliwe
powikłania zakrzepowo-zatorowe
kardiomiopatia
częstoskurcz napadowy komorowy
IV stopień wydolności fizycznej wg NYHA

Przeciwwskazania do wczesnej rehabilitacji uzdrowiskowej po zawale mięśnia sercowego

jawna niewydolność krążenia
szybko nasilająca się dławica piersiowa
znaczne powiększenie serca
tętniak serca
tętniak rozwarstwiający
dysfunkcja mięśni brodawkowatych
blok przedsionkowo-komorowy II i III stopnia
blok trójpęczkowy niezupełny
zwężenie aorty znacznego stopnia
utrwalone lub przemijające migotanie przedsionków
trudne do opanowania lub o dużej częstotliwości nadkomorowe zaburzenia rytmu
nawracające lub częste ektopowe pobudzenia komorowe
przebyty w czasie zawału zator w krążeniu dużym lub płucnym
świeże lub niedawno przebyte zakrzepowe zapalenie żył
ciężkie nadciśnienie tętnicze lub płucne
niewyrównane choroby metaboliczne — cukrzyca, nadczynność tarczycy, obrzęk śluzowaty
pojawienie się dolegliwości dławicowych i zaburzeń rytmu przy niewielkim obciążeniu ergometrycznym (25–50 W)
wiek powyżej 65 lat (należy indywidualnie ocenić ryzyko i korzyści rehabilitacji)