Wpływ statyki miednicy na postawę ciała w aspekcie terapii manualnej
AUTOR: Aneta Hak, Grażyna Czerwiak, Marek Zięba, Jadwiga Krawczyńska, Ewelina Kamińska, Sebastian Zapart, Mirosław Janiszewski, Rafał Studnicki, Łukasz Łuczkowski, Marek Grześczyk
CZASOPISMO: Medycyna manualna, tom IX, nr 1–2/2005
SŁOWA KLUCZOWE: funkcjonalna asymetria miednicy, skolioza, terapia manualna
STRESZCZENIE
W ewolucji cechą charakterystyczną budowy ciała człowieka jest symetryczność. Postawa człowieka jest kontrolowana na wielu poziomach. Zasadnicze znaczenie dla postawy ciała ma ustawienie miednicy, na której opiera się kręgosłup. W pracy tej poddano analizie miednicę oraz jej mechaniczny wpływ na kość krzyżową, kręgosłup, kończyny dolne, aparat więzadłowo‑torebkowy i mięśnie. Zmiany te mają wpływ na powstawanie zaburzeń postawy. Wykazana została także celowość i skuteczność zastosowania terapii manualnej w leczeniu zaburzeń postawy ciała. W kontekście klinicznym ważne jest uwzględnienie stawów krzyżowo‑biodrowych (SI) oraz ich wpływu na łańcuchy mięśniowo‑powięziowe.
WNIOSKI
- Długotrwałe zaburzenia stawów krzyżowo‑biodrowych w okresie intensywnego wzrostu prowadzą do zmian wtórnych w mięśniach i powięziach.
- Ogromną rolę w przywracaniu balansu mięśniowego ma znajomość odruchów somatyczno‑somatycznych, przebiegających przez gałęzie grzbietowe i brzuszne nerwów rdzeniowych. Gałęzie grzbietowe zaopatrują autochtoniczną warstwę mięśni grzbietu, natomiast gałęzie brzuszne zaopatrują przednio‑boczną część mięśni tułowia, powierzchowne mięśnie grzbietu i kończyn. Znajomość segmentalnej organizacji unerwienia jest przydatna przy planowaniu terapii manualnej.
- Wykorzystanie odruchów trzewno‑somatycznych lub somatyczno‑trzewnych także wpływa na narządy wewnętrzne; potwierdzeniem tego jest obserwowany wzrost wskaźników wentylacyjnych płuc u dzieci z skoliozą, u których zastosowano terapię manualną (np. zwiększenie pojemności życiowej i poprawa mechaniki oddechowej).
- U dzieci zwiększenie zakresu ruchomości „na siłę”, bez wykształconego nawyku prawidłowej postawy, może doprowadzić do dalszej progresji skrzywienia.
-
Częste przyczyny zablokowania stawów krzyżowo‑biodrowych upatruje się w:
- ograniczeniu raczkowania u niemowląt,
- zbyt wczesnym obciążaniu kręgosłupa,
- ograniczeniu aktywności ruchowej u dzieci i młodzieży (długie przebywanie w pozycji siedzącej).
