Edukacja i profilaktyka wad postawy u dzieci i młodzieży
AUTOR: Jarosław Dąbrowski, Stanisław Górnowicz, Mirosław Janiszewski, Zbiniew Gola, Aneta Hak, Sławomir Chaberek
CZASOPISMO: Medycyna manualna tom VIII nr. 1 i 2/2004
SŁOWA KLUCZOWE: wady postawy, korekcja, organizacja, profilaktyka
STRESZCZENIE:
Gimnastyka korekcyjna w Polsce uzyskała postać prawną w 1973 r. jako oddzielna forma zajęć prowadzonych w szkołach obowiązkowych (nowelizacja w 1980 r.). Do realizacji zawartych w niej ustaleń niezbędna jest odpowiednia baza i wykwalifikowana kadra. Kształcenie kadry realizują wyższe uczelnie wychowania fizycznego; oprócz tego uprawnienia do prowadzenia zajęć z korekcji wad postawy mają nauczyciele wychowania przedszkolnego.
Podstawową formą organizacji zajęć wychowania fizycznego w szkołach dla dzieci w klasach nauczania początkowego są lekcje zawierające elementy profilaktyki i korekcji wad postawy, bądź w postaci rozproszonej, bądź jako osobny zestaw kilkuminutowych ćwiczeń korekcyjnych. W procesie całokształtu oddziaływań korekcyjnych bardzo ważne jest wykształcenie u dziecka świadomości i stałej uwagi na utrzymaniu prawidłowej postawy ciała w czasie ćwiczeń i podczas codziennych czynności.
Miejscem prowadzenia zajęć korekcyjnych mogą być właściwie wyposażone sale gimnastyczne bądź pomieszczenia zastępcze (np. korytarz). Zaleca się również prowadzenie ćwiczeń na świeżym powietrzu (np. boisko szkolne, ogródki przedszkolne) oraz w środowisku wodnym (np. basen). Bardzo ważnym czynnikiem procesu wyrównawczo-korekcyjnego jest poprawna organizacja warunków życia dziecka oraz przestrzeganie przez dziecko zasad higieny pracy, wypoczynku i żywienia. Należy zwrócić uwagę na ogólną ruchliwość dziecka.
Wczesna diagnostyka i współpraca z fizjoterapeutą (diagnoza postawy, indywidualny program ćwiczeń, edukacja rodziców) zwiększają skuteczność działań profilaktycznych i korekcyjnych.
PODSUMOWANIE:
Artykuł dotyczący organizacji pracy w przypadku prowadzenia zajęć korekcyjnych dla dzieci.
