Objaw Trendelenburga-Duchenne’a

Objaw Trendelenburga-Duchenne’a polega na opadaniu miednicy na zdrową stronę ciała, co z kolei skutkuje przesunięciem środka ciężkości ciała.

W rezultacie badany pochyla górną część tułowia w stronę nogi podpartej o podłoże. Jest wyrazem kompensacji pojawiającego się objawu Trendelenburga w celu utrzymania balansu ciała.

Opadanie miednicy po stronie odciążonej świadczy o zaburzeniu napięcia mięśnia pośladkowego średniego po stronie przeciwnej. Wyrazem kompensacji jest pochylenie tułowia na stronę nogi podporowej (objaw Duchenne’a), co zapewnia zrównoważenie ciała w podporze jednonożnym (podczas przenoszenia drugiej kończyny w czasie chodu).

Dodatkowo mięsień pośladkowy średni odpowiada za odwodzenie i stabilizację stawu biodrowego podczas stania i chodu; jego osłabienie prowadzi do zaburzeń stabilności miednicy i charakterystycznego chodu.

  • Cel – test oceny mięśnia pośladkowego średniego i małego
  • Pozycja wyjściowa (P.w.) – stojąca
  • Ruch – unieść jedną kończynę dolną oraz zgiąć ją w stawie biodrowym i kolanowym
  • Wynik – opadanie miednicy po stronie odciążonej (objaw Trendelenburga) i pochylenie tułowia w kierunku kończyny podporowej (objaw Duchenne’a) świadczą o upośledzonej funkcji tych mięśni
Test Trendelenburga - zdjęcie 1 Test Trendelenburga - ilustracja Test Trendelenburga - zdjęcie 3

Bibliografia

Buckup K., Buckup J., Testy kliniczne w badaniu kości, stawów i mięśni, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2014.

Oceń ten artykuł

- | brak ocen

Najnowsze artykuły z tej kategorii