Ocena metody McKenzie w terapii pacjentów z chorobą dyskową szyjnego odcinka kręgosłupa

STRESZCZENIE

Celem pracy jest ocena metody McKenzie w terapii pacjentów z chorobą dyskową szyjnego odcinka kręgosłupa. Zbadanych zostało 40 osób, z których 20 leczono metodą McKenzie. W grupie drugiej stosowano tradycyjny program terapeutyczny dla szyjnego odcinka kręgosłupa. Uzyskane wyniki wskazują na szybsze ustępowanie objawów w grupie prowadzonej metodą McKenzie.

Metoda McKenzie (MDT — Mechanical Diagnosis and Therapy) koncentruje się na mechanicznej diagnostyce i terapii poprzez powtarzalne ruchy i pozycje terapeutyczne, dążąc do centralizacji bólu i jego zmniejszenia, co jest istotne w ocenie zaburzeń w obrębie krążka międzykręgowego.

WNIOSKI

1. Metoda ta wnosi wiele nowych, wartościowych elementów do diagnostyki zespołów bólowych kręgosłupa i umożliwia funkcjonalną ocenę zaburzeń w obrębie krążka międzykręgowego.
2. Zabiegi kinezyterapeutyczne wg metody McKenzie przynoszą pozytywne wyniki terapii u chorych z dyskopatią w odcinku szyjnym, co przejawia się przede wszystkim szybkim ustępowaniem bólu w odcinku szyjnym, bólu promieniującego do kończyn górnych oraz ograniczenia czynnej ruchomości w tym odcinku.