Wskazania i przeciwwskazania do stosowania borowiny

W polskich uzdrowiskach do leczenia peloidami, czyli peleoterapii, stosuje się wyłącznie torfy lecznicze, nazywane tradycyjnie borowinami ze względu na to, że dawniej ich złoża występowały głównie w borach. Nie wszystkie torfy nadają się do zabiegów leczniczych. Zaliczenie torfu z jakiegoś złoża do tworzyw leczniczych borowin następuje na podstawie oceny m.in. takich kryteriów, jak stopień rozkładu i uwodnienia oraz zawartość i rodzaj substancji organicznych i nieorganicznych. Dojrzała borowina, spełniająca ustalone kryteria, wymaga przed użyciem odpowiedniego przygotowania, polegającego na oczyszczeniu z kamieni i grubszych cząstek roślinnych oraz przemiału w specjalnych młynach. Musi też napęcznieć w środowisku wodnym.

Borowinę stosujemy w postaci:

  • Kąpieli:
    • kąpiele całkowite
    • kąpiele częściowe — fasony borowinowe
  • Zawijania i okładów
  • Półkąpieli borowinowych i tamponów borowinowych — stosowane m.in. w wybranych chorobach kobiecych
  • Jonoforezy borowinowej
  • Fonoforezy borowinowej
  • Kąpieli w zawiesinie borowinowej
  • Kąpieli w tzw. czarnej wodzie borowinowej
  • Gotowych okładów borowinowych
  • Borowinowej kostki iwonickiej

Borowina działa na organizm ludzki poprzez wchłonięcie przez skórę specyficznych składników chemicznych i enzymatycznych oraz poprzez znaczące działanie termiczne. Zabiegi borowinowe działają silnie bodźcowo i przeciwzapalnie. Borowina działa bakteriostatycznie i bakteriobójczo, a dzięki garbnikom działa ściągająco na skórę. Ciała estrogenne działają powierzchniowo oraz ogólnie po wchłonięciu i dostaniu się do krwiobiegu. Jednak działanie chemiczne i enzymatyczne borowiny jest jeszcze mało poznane w przeciwieństwie do termicznego, które najczęściej, choć niesłusznie, jest stawiane na pierwszym miejscu.

Borowina ma małe przewodnictwo cieplne i brak prądów konwekcyjnych, dzięki czemu ma dużą zdolność zatrzymywania ciepła. Przykładowo czas spadku temperatury od 47°C do 42°C wynosi dla wody ok. 20 min, dla piasku ok. 30 min, a dla dobrze rozłożonej borowiny ok. 70 min. Powierzchnia ciała pokryta borowiną otrzymuje równomiernie wysoki dopływ ciepła wnikający w głąb tkanek; narastanie ciepła w porównaniu do wody o tej samej temperaturze jest wolniejsze ze względu na warstwową wymianę ciepła w borowinie. Po nałożeniu borowiny w postaci okładu tylko warstwa przylegająca bezpośrednio do skóry oddaje jej natychmiast swoje ciepło, a cała ta powierzchnia warstwowa wytraca swoją wyjściową temperaturę.

W praktyce fizjoterapeutycznej borowina jest wykorzystywana również w rehabilitacji pourazowej ze względu na poprawę elastyczności tkanek, zmniejszenie bólu i ułatwienie procesu gojenia poprzez poprawę ukrwienia okolic poddanych zabiegowi.

Wskazania do gorących zabiegów borowinowych

  • Zwyrodnienie stawów i chrząstek stawowych
  • Stany pourazowe stawów, kości, okostnej, mięśni
  • Reumatyzm tkanki miękkiej
  • Miogelozy
  • Przykurcze
  • Przewlekłe choroby zapalenia kręgosłupa:
    • choroba Bechterewa
    • spondylitis psoriatica
    • bóle towarzyszące osteoporozie trzonów kręgowych
  • Stany po wszczepieniu endoprotezy stawu biodrowego
  • Wybrane choroby ginekologiczne
  • W zabiegach pielęgnacyjnych ciała
  • W zabiegach antycellulitowych

Okłady lub zawijania borowinowe są szczególnie korzystne w przypadku zespołów bólowych poszczególnych części kręgosłupa, np.: części szyjnej z napięciem mięśni, obręczy kończyny górnej, zespołu bolesnego barku ze zwapnieniem przyczepów mięśniowych, zespołu zużycia tarcz międzykręgowych części piersiowej i lędźwiowej kręgosłupa oraz bolesnych artroz stawów biodrowych, kolanowych i skokowych.

Okłady lub częściowe zawijania borowinowe są stosowane jako forma ciepłolecznictwa również przy przewlekłych chorobach przewodu pokarmowego, wątroby, dróg żółciowych i dróg oddechowych.

Przeciwwskazania ogólne do zabiegów borowinowych

  • Ostre i podostre stany zapalne — nie wolno ich dodatkowo nagrzewać
  • Zapalenie stawów ze zmianami zwyrodnieniowymi
  • Czynne postacie reumatoidalnego zapalenia stawów (RZS)
  • Zapalenie w obrębie tkanek miękkich, np. zapalenie okołostawowe
  • Choroby przebiegające z gorączką
  • Choroby z skłonnością do krwawień
  • Niewydolność krążenia
  • Ciężkie choroby układu oddechowego
  • Nowotwory łagodne i złośliwe
  • Gruźlica
  • Zaburzenie czucia
  • Choroby nerek i pęcherza moczowego
  • Choroby naczyń krwionośnych
  • Żylaki
  • Rany
  • Zaburzenia troficzne i zapalenia skóry
  • Nie stosujemy u dzieci do lat 7
  • Skłonność do zakrzepowego zapalenia żył
  • Problemy z ciśnieniem krwi — nadciśnienie oraz niskie ciśnienie
  • Miażdżyca tętnic
  • Niedokrwistość
  • Stany po świeżym zawale serca
  • Choroby nerek
  • Choroby serca
  • Cukrzyca
  • Ciąża
  • Podeszły wiek
  • Choroby zapalne oczu
  • Stany znacznego osłabienia i wycieńczenia

Oceń ten artykuł

5.0 | 1 ocena