Skala Jacobsona i Newmana (DHI)

Skala Jacobsona i Newmana stosowana jest w fizjoterapii w celu określenia stanu funkcjonalnego, emocjonalnego i fizycznego u pacjentów po urazach głowy oraz przy zaburzeniach przedsionkowych. Jest jednym z najczęściej używanych "standardowych kwestionariuszy" do oceny pacjentów z zawrotami głowy (Dizziness Handicap Inventory, DHI), opracowanym przez dr G. P. Jacobsona i dr C. W. Newmana (1990).

Składa się z 25 pytań, które zadaje się pacjentowi, przyznając punktację w zależności od odpowiedzi. Odpowiedzi: twierdzące – 4 pkt, czasami – 2 pkt, nie występuje – 0 pkt. Możliwe wyniki w DHI wahają się od 0 (co sugeruje brak upośledzenia) do 100 (wskazujące na znaczne upośledzenie). W praktyce klinicznej przyjmuje się orientacyjne przedziały interpretacyjne: 0–30 punkty – łagodne upośledzenie, 31–60 – umiarkowane, 61–100 – ciężkie. Wynik DHI może być pomocny w planowaniu rehabilitacji przedsionkowej i monitorowaniu efektów terapii.