Wybrane testy w diagnostyce zaburzeń czynnościowych głowy i tułowia
- Objaw szczytowy
- Test de Kleina i Nieuwenhuysena
- Test różnicujący dla zawrotów głowy (pozycja siedząca). Należy wykonać na przemian z otwartymi i zamkniętymi oczami kilkanaście szybkich ruchów w różnych kierunkach, następnie objąć chwytem głowę i tułów. Interpretacja: jeżeli w pierwszej próbie wystąpią zawroty przy otwartych, a przy zamkniętych oczach nie — komponenta oczna; powtarzane ruchy przy ustabilizowanym kręgosłupie — komponent błędnikowy; przy ruchach całego tułowia z zamkniętymi oczami — komponent szyjny. (Test pomaga różnicować przyczyny przedsionkowe, okulomotoryczne i szyjne.)
- Próba chodu gwieździstego Babińskiego‑Weila — dwa kroki do przodu, dwa do tyłu z zamkniętymi oczami. W zaburzeniach błędnikowych i móżdżkowych zbacza w kierunku uszkodzenia.
- Próba kroków Unterbergera — 50 kroków w miejscu, z zamkniętymi oczami, z wysokim unoszeniem kolan. Wyraźna zmiana toru powyżej 45° — komponent błędnikowy (test ocenia funkcję przedsionkową).
- Próba pokazywania Barany'ego (oczy zamknięte, palce wycelowane na wprost; następnie podnieść ręce w górę i powrócić w to samo miejsce) — próba błędnikowa.
- Test Romberga (ręce w przód): 1 minuta z otwartymi oczami, 1 minuta z zamkniętymi oczami. Interpretacja — dodatni test może wskazywać dysfunkcję móżdżku lub błędnika; przy dodatniej próbie z zamkniętymi oczami i ujemnej z otwartymi — uszkodzenie sznurów tylnych (ocenia propriocepcję i funkcję błędnika).
- Próba Hautanta
- Test przywiedzenia horyzontalnego ramion (pozycja siedząca, pacjent trzyma ręce stroną grzbietową na biodrach; czynne przywiedzenie z końcowym dopchaniem łokci). Interpretacja — test pozytywny sugeruje pierwotnie barkową dysfunkcję, wynik negatywny sugeruje ból z przeniesienia z odległych struktur.
- Test rozety (jak przy badaniu Bischopa)
- Test antefleksji (ukłon japoński) — brak ruchu na 3 segmentach = test pozytywny; może świadczyć o skłonnościach preskoliotycznych; u dorosłych może wskazywać zablokowanie w wyproście.
- Test prowokacyjny wyprostny (wyprost za pomocą wyciągniętych rąk, głowy, nóg). Bada się V stawy kręgosłupa. Ból świadczy o zablokowaniu w zgięciu.
- Test prowokacyjny rotacyjny (pozycja leżąca na brzuchu). Badający wykonuje rotację kręgosłupa za pomocą ręki zgiętej 90° w łokciu, badając jednocześnie ruchomość V kręgosłupa. Ból świadczy o dysfunkcji rotacyjnej.
- Test Lewady (unoszenie bierne tułowia za pomocą chwytu pod ramiona). Badamy V kręgosłup. Ból świadczy o przeciążeniu stawów kręgosłupa.
- Objaw wyprzedzania dla segmentów ruchowych kręgosłupa
- Test Bragarda
- Test Lasegue'a
- Skrzyżowany objaw Lasegue'a
- Objaw Pidellu
- Objaw Derbolowskiego
- Objaw cofania Giotta (unoszenie kgt w trakcie przyciągnięcia kd świadczy o zablokowaniu skb)
- Objaw Lee–Walsh'a (pozycja stojąca, wyprost kończyny dolnej do momentu ustawienia grzbietowego stopy; brak uniesienia kbt lub jego opadanie — zaburzenie czynnościowe ruchu przedniej rotacji)
- Objaw Flamenco (stanie na jednej kończynie dolnej lub wykonywanie podskoków — ból świadczy o przeciążeniu miednicy, stawów krzyżowo‑biodrowych lub spojenia łonowego)
- Test Gaenslena
- Test Thompsona (pozycja leżąca na brzuchu, stabilizacja miednicy; podniesienie wyprostowanej kończyny dolnej do góry, następnie powtórzyć z drugą kończyną. Różnica zakresów ruchu może sugerować skręcenie miednicy)
- Test Yeomana (bierne uniesienie kończyny dolnej zgiętej w stawie kolanowym ze stabilizacją stawu krzyżowo‑biodrowego). Ból w okolicy krzyżowej — przeciążenie więzadeł przednich KB; ból w odcinku lędźwiowo‑krzyżowym — dysfunkcja kręgosłupa.
- Test Goldthwaita (pozycja leżąca na plecach, podłożenie ręki pod odcinek lędźwiowo‑krzyżowy, zginanie nóg do klatki piersiowej). Ból przed wystąpieniem separacji wyrostków kolczystych — dysfunkcja stawów krzyżowo‑biodrowych.
- Test kompresyjny
- Test dystrakcyjny
-
30) Testy napięciowe dla więzadeł miednicy:
- Ligamentum iliolumbale
- Ligamenta sacroiliaca et ligamentum sacrospinale
- Ligamentum sacrotuberale
- LLTT 1
- LLTT 2
- LLTT 3