Wady kończyn dolnych
Wady kończyn dolnych
- kolana koślawe (oś podudzia tworzy z osią uda kąt otwarty na zewnątrz, podudzie w odwiedzeniu) — kostki oddalone od siebie o 1 cm
- kolana szpotawe (oś podudzia tworzy z osią uda kąt otwarty do wewnątrz, podudzie w przywiedzeniu) — kolana nie przylegają do siebie, odstęp ok. 1 cm
- stopa płaska (osłabienie więzadeł piętowo-łodkowych, opadanie głowy kości skokowej oraz obniżenie łuku przyśrodkowego) — obniżenie sklepienia podłużnego (może być elastyczna lub sztywna; u dzieci często ma charakter fizjologiczny)
- stopa płasko-koślawa (pięta ulega skręceniu na zewnątrz i opiera się brzegiem przyśrodkowym o podłoże; zdzieranie podeszwy po stronie wewnętrznej)
- stopa szpotawa (skręcenie pięty do wewnątrz i oparcie stopy na krawędzi zewnętrznej; zdzieranie podeszwy po stronie zewnętrznej)
- stopa wydrążona (wysokie podbicie) — często związana ze wzmożonym napięciem mięśniowym
- stopa wklęsła
Typy chodu
- chód spastyczny lub nożycowy — przy niedowładzie spastycznym kończyn (charakterystyczny przy uszkodzeniu dróg piramidowych)
- chód paretyczny — przy niedowładzie wiotkim
- chód ataktyczny — przy ataksji móżdżkowej
- chód tylnopowrózkowy — przy zaburzeniach czucia głębokiego
- chód parkinsonowski — brak współudziału rąk, drobny kroczek, spowolnienie ruchowe
- chód defiladowy — uszkodzenie układu pozapiramidowego
- chód histeryczny — zaburzenia czynnościowe
- chód szczudłowy — porażenie zginaczy podeszwowych stopy
- chód zapadający — przykurcz zgięciowy stawów biodrowych i kolanowych
- chód kłaniający — przykurcz i sztywność stawów biodrowych i kolanowych (ograniczenie ruchu w odcinku lędźwiowym)
- chód brodzący — niewydolność zginaczy grzbietowych stopy
- chód kaczkowaty — zwichnięcie stawów biodrowych (II) w przypadku dysplazji
- chód kołyszący — koślawość i szpotawość kolan i podudzi
- chód antalgiczny — przeciwbólowy, przy ostrodze piętowej, stanie zapalnym stawów, ścięgien lub więzadeł
- chód marynarski — nadmierne ruchy miednicą i barkami
- chód majestetyczny — przedłużony wykrok
- chód drobnym krokiem — zmniejszony wykrok
- chód sztywny — sztuczna oscylacja miednicy i barków (może towarzyszyć uszkodzeniom stawów kolanowych, np. zerwaniom łąkotek)
- chód normosteniczny — fizjologiczny
- chód asteniczny — wolny, ostrożny
- chód hipersteniczny — szybki, żywy
- chód utykający — przy niesymetrycznych kończynach
- chód unoszący — ze względu na sztywność kolan (przemieszczenie się środka ciężkości)
- chód nieharmonijny — zwichnięcie jednego stawu biodrowego (I)
- chód koszący — w niedowładzie połowicznym
- chód na szerokiej podstawie podparcia (niestabilny) — przy zaburzeniach czucia powierzchniowego i głębokiego, uszkodzeniach więzadeł pobocznych piszczelowych i strzałkowych, zerwaniach łąkotek stawu kolanowego
- astazja, abazja — całkowita niemożność samodzielnego chodzenia i stania, jeżeli nie powoduje jej porażenie kończyn dolnych
