Badanie ruchomości stawowej

Przeprowadzając całościową ocenę pacjenta, należy określić:

• ruchomość czynną
• ruchomość bierną
• ruchy przeciw oporowi

Badanie ruchomości czynnej

Badanie ruchomości czynnej obejmuje zarówno ocenę aktywności mięśniowej, jak i zakresu ruchów w stawach, wykonywanych samodzielnie przez pacjenta, bez udziału osoby badającej. Poprzez wprowadzenie przez badającego siły oporu — mniejszej, równej lub większej od stosowanej przez pacjenta — przeprowadza się badanie ruchów przeciw oporowi:

• koncentrycznemu
• izometrycznemu
• ekscentrycznemu

Każdy ze sposobów badania stara się określić czynność mięśni (ich siłę, reakcję na ból, a nawet koordynację). Ocena siły mięśniowej może być wykonywana skalą MRC lub dynamometrem, a zakres ruchu czynnego — miernikiem, np. goniometrem.

Badanie ruchu biernego

Badanie ruchu biernego umożliwia oznaczenie zakresu ruchomości stawów, a także ujawnienie istnienia wzmożonego napięcia mięśniowego lub przykurczy. Badanie konkretnego stawu może ujawnić prawidłową, zwiększoną lub ograniczoną ruchomość, mającą wpływ zarówno na ogólną funkcję ruchową stawu, jak i na grę stawową. Ocena odczucia końcowego ruchu (tzw. end-feel) pomaga w różnicowaniu przykurczów od blokad stawowych.