Metody oceny postawy

Metody subiektywne

sposób opisowy

  • schemat Klappa (analiza ustawienia różnych elementów ciała)
  • sposób Lehnert‑Schroth (układ ciała jako układ specyficznych figur geometrycznych)
  • metoda punktowa Kasperczyka (w płaszczyźnie czołowej)
Schemat oceny postawy

1. Ocena – przód – płaszczyzna czołowa

  • ustawienie głowy i szyi
  • ustawienie linii barków
  • układ brodawek
  • trójkąty talii
  • ustawienie kolców biodrowych przednich
  • ustawienie kolan (wysokość podstaw rzepek)
  • odległość pomiędzy kolanami
  • ustawienie stóp (odległość pomiędzy kostkami przyśrodkowymi)

2. Ocena – tyłem – płaszczyzna czołowa

  • ustawienie głowy i szyi
  • ustawienie linii barków
  • przebieg linii wyrostków kolczystych kręgów
  • ułożenie łopatek
  • ocena trójkątów talii
  • kolce biodrowe tylne górne
  • linia fałdów pośladkowych
  • ustawienie kolan
  • ustawienie kostek przyśrodkowych

3. Ocena – bokiem – płaszczyzna strzałkowa

  • ustawienie głowy względem tułowia
  • wysklepienie klatki piersiowej i brzucha
  • krzywizny kręgosłupa
  • stawy biodrowe
  • stawy kolanowe

Metoda punktowania zaproponowana przez Wolańskiego

I. Ustawienie głowy

  • 0 - nos nie wystaje przed pion przechodzący przez górną część rękojeści mostka;
  • 1 - twarz nie wystaje do przodu przed pion przechodzący przez rękojeść mostka;
  • 2 - twarz wystaje do przodu przed rękojeść mostka, głowa jest silnie pochylona do przodu.

II. Ustawienie barków

  • 0 - szczyt barków znajduje się na tle tylnej części szyi;
  • 1 - szczyt barków znajduje się na tle przedniej części szyi;
  • 2 - szczyt barków znajduje się przed konturem szyi.

III. Ustawienie i kształt klatki piersiowej

  • 0 - klatka piersiowa dobrze wykształcona;
  • 1 - klatka piersiowa nieco spłaszczona;
  • 2 - klatka piersiowa płaska.

IV. Ustawienie łopatek

  • 0 - łopatki tworzą jednolitą płaszczyznę pleców;
  • 1 - łopatki odstają od konturu pleców na więcej niż jeden palec;
  • 2 - łopatki odstają od konturu pleców na więcej niż dwa palce.

V. Skrzywienie boczne kręgosłupa (skoliozy)

  • 0 - kręgosłup nie wykazuje widocznych bocznych skrzywień;
  • 1 - linia wyrostków kolczystych odchyla się ponad 2 cm od pionu przechodzącego przez punkt cervicale w którymkolwiek punkcie;
  • 2 - linia wyrostków kolczystych odchyla się o ponad 4 cm od wspomnianego pionu.

VI. Ustawienie brzucha

  • 0 - brzuch płaski;
  • 1 - brzuch uwypuklony, nie występujący przed linią klatki piersiowej;
  • 2 - brzuch obwisły, wystający poza linię klatki piersiowej.

VII. Ustawienie kolan (widok z przodu)

  • 0 - kończyny proste, kolana i pięty przylegają do siebie;
  • 1 - kolana nie przylegają do siebie (odstęp na 1 palec badanego);
  • 2 - kolana nie przylegają do siebie (odległość więcej niż na 3 palce).

VIII. Wysklepienie stopy

  • 0 - stopa dobrze wysklepiona;
  • 1 - stopa spłaszczona;
  • 2 - stopa płaska.

Metody obiektywne

  • rejestracyjno-pomiarowe
    • cirtometria (miękki ołowiany drut do oceny konturu pleców)
    • przyrządy kołeczkowe (np. torakometr, torakograf)
    • konturografy
    • liniometr (ocena krzywizn kręgosłupa)
  • metody bazujące na pomiarach bezpośrednich
    • dorsimetria
    • antropometria (służy do ustalenia położenia punktów ciała w przestrzeni trójwymiarowej)
    • inklinometry (służą do badania klinicznego pochylenia miednicy; przyrządy typu cyrkiel + kątomierz)
  • sposoby oceny z zastosowaniem fotografii
    • cieniografia
    • sylwetkografia
    • fotometria (jednoczesne wykonanie zdjęć w różnych projekcjach, punkty ciała oznaczone metalowymi znacznikami)
    • fotogrametria (metoda normy projekcyjnej) – przełożenie obrazu przez rejestr zniekształcający obraz

Bibliografia

Oceń ten artykuł

- | brak ocen