Stopa płaska niewydolna

Stopa płaska niewydolna (niewydolność mięśniowa) – jest ona określona najlżejszą formą płaskostopia. Łuki w stopie odciążonej ukształtowane są prawidłowo. Wprowadzając obciążenie następuje spłaszczenie łuku podłużnego i poprzecznego. Ułożenie kości piętowej z reguły jest prawidłowe, choć nie wyklucza się występowania koślawości kości piętowej. W dobrze umięśnionym podudziu ta niewielka wada zostaje usunięta w momencie wspięcia na palce, co powoduje ustawienie się kości zgodnie z osią podudzia. Dodatkowym elementem charakteryzującym tę niewydolność jest ból przy długotrwałym staniu lub marszu w okolicy przyśrodkowej strony sklepienia podłużnego, wzdłuż rozcięgna podeszwowego i ścięgna mięśnia piszczelowego tylnego. Nazywana bywa także płaskostopiem elastycznym. W leczeniu dominują metody zachowawcze: fizjoterapia ukierunkowana na wzmacnianie mięśni stopy i podudzia, ćwiczenia propriocepcji oraz stosowanie wkładek ortopedycznych; leczenie operacyjne jest rzadko konieczne.