Testy funkcjonalne stosowane w badaniu wad postawy ciała
Testy funkcjonalne w badaniu wad postawy określają stopnie przykurczy w stawach kręgosłupa, biodrowych i ramiennych, niewydolność badanych grup mięśniowych, zakres ruchów w stawach, chwiejność tułowia oraz inne niezbędne informacje, będące wskazówkami postępowania korekcyjnego z danym dzieckiem.
- Test Degi – określa deficyt zgięcia i wznosu kończyn górnych.
- Test Thomasa – stwierdza przykurcz w stawie biodrowym i skrócenie więzadła biodrowo-udowego; stosowany przy ocenie przykurczów zginaczy biodra.
- Test Apleya – określa deficyt odwodzenia i rotacji kończyny górnej (ocena funkcji stawu ramiennego).
- Test Langego – określa przykurcz zginaczy kończyny dolnej i niewydolność mięśni prostowników w następstwie lordozy lędźwiowej.
- Test P–P – określa przykurcz mięśni kulszowo-goleniowych (hamstrings).
- Test Obera – określa przykurcz powięzi szerokiej uda (tensor fasciae latae i pasmo biodrowo-piszczelowe).
- Test Mattiasa – pozwala stwierdzić chwiejność tułowia, trudność utrzymania pionu nad miednicą oraz niewydolność mięśni długich kręgosłupa (ocena kontroli posturalnej).
- Test Bertranda-Adamsa – pozwala ujawnić asymetrię pleców nawet wtedy, gdy nie występuje jeszcze wyraźny garb żebrowy (przydatny we wczesnej diagnostyce).
- Test Seyfrieda – pozwala stwierdzić niewydolność mięśniową w stopie płaskiej (ocena funkcji mięśni stabilizujących łuk podłużny).
- Test lateralizacji tułowia – określa skoliozę zrównoważoną lub niezrównoważoną (ocena asymetrii barków i bioder).
- Test ABD – określa przykurcz abdukcyjny.
- Test Schobera – określa sztywność kręgosłupa w odcinku lędźwiowym (pomiar ruchomości w skłonie tułowia w przód).
- Test Otta – określa sztywność kręgosłupa w odcinku piersiowym.
- Test Trendelenburga – wykazuje niedomogę czynnościową mięśnia pośladkowego średniego (objaw obniżenia miednicy po stronie przeciwnej podczas stania na nodze badanej).
