Leczenie usprawniające w przypadkach złamań trzonu kości ramiennej

AUTOR: Beata Rechcińska-Roślak, Mirosław Janiszewski

CZASOPISMO: Medycyna manualna tom VIII nr 1 i 2/2004

SŁOWA KLUCZOWE: rehabilitacja, złamanie trzonu kości ramiennej, uszkodzenia nerwów

Złamanie trzonu kości ramiennej — obraz ilustrujący ewentualne uciskanie nerwu promieniowego

STRESZCZENIE

Kość ramienna jest najbardziej ruchomą spośród wszystkich kości długich w szkielecie człowieka. W wyniku urazów bezpośrednich lub pośrednich ulega złamaniom — niepowikłanym lub powikłanym uszkodzeniem nerwów. Rehabilitacja następuje po leczeniu zachowawczym lub operacyjnym i ma na celu powrót najlepszej z możliwych funkcjonalności kończyny górnej poprzez wypracowanie odpowiednich funkcji zastępczych. W pracy przedstawiono metody leczenia usprawniającego oraz zasady doboru ćwiczeń dla osób ze złamaniami trzonu kości ramiennej niepowikłanymi i powikłanymi uszkodzeniem nerwów.

Rehabilitacja obejmuje m.in. wczesne zabiegi przeciwobrzękowe, mobilizacje bierne, stopniowe wprowadzanie ćwiczeń czynnych oraz trening siły i koordynacji, a dobór programu zależy od typu leczenia, zrostu kostnego i ewentualnych deficytów neurologicznych.

WNIOSKI

  1. Przedstawiono problematykę złamania trzonu kości ramiennej w przypadkach powikłanych ze szczególnym zwróceniem uwagi na objawy. Dodatkowo opisano, jak należy ćwiczyć z pacjentem, jakie zabiegi fizykalne można zastosować oraz jakiego typu zaopatrzenie ortopedyczne stosować w konkretnym przypadku.

Oceń ten artykuł

- | brak ocen