Leczenie zmian pochewek ścięgnistych w reumatoidalnym zapaleniu stawów

AUTOR: Jarosław Dąbrowski, Stanisław Górnowicz, Mirosław Janiszewski, Zbigniew Gola, Aneta Hak, Sławomir Chaberek

CZASOPISMO: Medycyna manualna tom. VIII nr 1 i 2/2004

SŁOWA KLUCZOWE: zapalenie, pochewki ścięgien, tenosynowektomia

Ręka reumatoidalna

STRESZCZENIE

Ręka reumatoidalna często objawia się zapaleniem grzbietowych pochewek ścięgien spowodowanym przez proliferację tenosynowium otaczającego ścięgna prostowników oraz grzbietową powierzchnię nadgarstka. Może być ono pierwszym objawem reumatoidalnego zapalenia stawów (RZS) i zawsze, gdy wystąpi, pierwszym rozpoznaniem, które należy wykluczyć.

Zapalenie grzbietowych pochewek ścięgien może prowadzić do utraty ciągłości ścięgien prostowników albo poprzez ich ścieranie się, albo poprzez infiltrację ścięgna przez proces chorobowy. Wycięcie pochewki ścięgnistej zalecane jest u pacjentów z uporczywym zapaleniem pochewek ścięgien, które nie zareagowało na 4-6-miesięczną terapię zachowawczą.

Powikłaniem zapalenia grzbietowych pochewek ścięgien jest zerwanie ścięgna pojawiające się wtórnie do infiltracyjnego zapalenia lub w wyniku tarcia o wystającą część kości. Technika zabiegu naprawczego nie jest skomplikowana — wykonuje się tenosynowektomię grzbietową, a w razie konieczności usuwa się również głowę kości łokciowej.

Zapalenie pochewek ścięgien zginaczy wywołane jest przez proliferację tenosynowium wyścielającego ścięgna zginaczy. Możemy wyróżnić zapalenie nadgarstkowych, dłoniowych i palcowych pochewek ścięgien zginaczy.

Wczesne postacie zapaleń można leczyć farmakologicznie; stosuje się iniekcje sterydowe, często wykonywane pod kontrolą ultrasonograficzną. Natomiast w uporczywych postaciach stosuje się tenosynowektomię.

Oceń ten artykuł

- | brak ocen